Fía na Roca: "Vente Vindo"

FÍA NA ROCA:
VENTE VINDO

.....

5 comentarios deste disco

www.fianaroca.com

1.Outes
Letra e música: trad. galega -
X.R. Vázquez
Arranxo: X.R. Vázquez
Arranxo da Pandeiretda de Outes, peza tradicional recollida por Fuxan os Ventos á que se lle achegaron as partes instrumentais e letras compostas por Xosé Ramón Vázquez

Eu caseime no Araño
co fillo dun arañón
el moi bonito non é
rico sí, honrado non
Ai le lelo, ai le le
Ai le lelo, ai la la la
Prometeume canto tiña
boa vida sen traballo
para o prezo que paguei
ao final saiume caro
Ai le lelo, ai le le
Ai le lelo, ai la la la
O día do casamento
el non reparou en gastos
convidou a medio pobo
e até alugamos un pazo
Ai le lelo, ai le le
Ai le lelo, ai la la la

Eu ía como unha reina
con aquel vestido branco
pero dalí ao pouco tempo
xa me andaba defraudando
Ai le lelo, ai le le
Ai le lelo, ai la la la
Agora vella e chea de fillos
son da alta sociedade
e non son quen de facer
mais que aquelo que me manden
Ai le lelo, ai le le
Ai le lelo, ai la la la
Rapaciñas de hoxe en día
se queredes liberdade
vede ben o que facedes
procurade traballar
Ai le lelo, ai le le
Ai le lelo, ai la la la

2. Imende
Música: trad.galega
Letra: S. Lebedynski
Arranxo: C. Castro - G. Rodrígues
Nunha tarde de troula Xulián Mogín recolleu estas fermosas melodías cantadas pola señora Visitación e chamadas Muiñeira de Imende e Jota do Che, que despois xuntaron na súa versión do grupo tradicional Os Carunchos.
No recordo de tantos galegos que deixaron atrás a súa casa na procura dunha vida mellor, dos nosos avós e bisavós, e na lembranza de que somos nós agora os que temos que acoller a outros.
Non hai anos que borren o pensamento para todos aqueles que camiñan con paso lento cara á emigración, nen tampouco para os que sofren a súa ausencia

Camiñando paso lento
hei de chegar
vivo no cabo do mundo
onde está o mar

Muller que falas dos días
que serven para chorar
tempos escuros que habitan
na memoria dos cantares

No recordo da memoria
a miña alma
nos agoiros da distancia
o mar agarda

Quixera bailar a danza
das sereas
quixera olvidar as augas
que envelenan

Os cantaqres que recordan
a historia d(e) outra hora
verbas que tinxen o tempo
de momentos que namoran

As mareas vivas que
me traen recordos
fondos de nostalxia
que gardan os pobos

Non hai lume vivo
que apague o vento
non hai anos que
borre o pensamento

As mágoas que me envolveron
no tempo perdidas van
non atopo a miña voz
onde a podo ir buscar

No recordo da memoria
a miña alma
nos agoiros da distancia
o mar me agarda.

Camiñando a paso lento
hei de chegar
vivo no cabo do mundo
onde está o mar

3. Diferenzias
Música: Fray Antonio Martín y Coll
Arranxos: X.R. Vázquez
Este tema é un arranxo da peza Diferenzias sobre la gayta (variaciones sobre la gaita, diríase hoxe), do organista franciscano de Alcalá de Henares Fray Antonio Martin y Coll. Está datada en 1708 e recollida nun manuscrito que se atopa na Biblioteca Nacional en Madrid, e que nos achegou Cris Gándara logo de dar con el no decurso das súas investigacións musicolóxicas.
A nosa intervención nesta peza limitouse a repetir algunhas das partes, respeitando integramente a melodía orixinal, ademais de engadirlle ritmo, harmonía e algunhas voces.
Pensamos que, dadas as características melódicas da obra, ben puidera Martin y Coll ter ouvido tocar a algúns gaiteiros galegos da época, dos que posiblemente tomou prestadas melodías para esta composición. Atoparíamos logo ante unha melodía das chamadas de ida e volta, con 300 anos de viaxe polo medio.

4.-Cantan os galos
Música: trad. galega
Letra: S. Lebedynski
Arranxo: Fía na roca
Esta peza aprendímola do grupo Chouteira. A partir da copla popular do tema, Sonia Lebedynski elaborou unha letra que fala do amor. Este cantar de alborada é moi empregado na lírica popular galega, contando a despedida dos amantes ao mencer.

Cantan os galos ao día
érguete meu ben e vaite
como me hei d(e) ir queridiña
como me hei d(e) ir e deixarte

Como me hei d(e) ir e deixarte
que adoecen os sentidos
se o meu amor se che esquece
buscarei no teu olvido

O corazón que nos prende
e nos fai ficar ausentes
non deixa que o río volte
onde nacen as correntes.

Onde nacen as correntes
máis parece a soidade
non hai terra desde o mar
que eu non a poida bicar

Onde xuntan ceo e terra
está o mar que bica a area
o meu amor non o levan
ai! As augas da marea

Ai! As augas da marea
as que chegan ao coido
se o meu amor se che esquece
buscarei no teu olvido

Cantan os galos ao día
érguete meu ben e vaite

5.- Casa ou Sombra Música: trad. galega Letra: Rafa Villar Adapt: G. Rodrigues Arranxo: G. Rodrigues-X.R.Vazquez-Fía na roca A melodía desta peza provén do lugar de Imende, en Baldaio (Carballo), e foi recollida por Xulián Mogín, membro de Os Carunchos e de Alén do Mar. Sobre ela, Giao Rodrigues fixo unha adaptación do libro de poemas Casa ou sombra, de Rafa Villar, no que conta en primeira persoa a sensación de ver as casas das nosas aldeas que un día estiveron cheas de vida e hoxe son só sombras.
Os meus restos son a casa sombra dos días que andei orientada no inverno fende o mar ao que falei. Ningunha rosa do xardín recoñece o meu silencio e a chuvia nos cristais só era chuvia de Setembro.	É a rutina de minutos minutos que imitan horas tanta distancia como mar desde a casa á túa boca. O tempo esculpe silencios nas portas non hai olladas en que mar hai saudade? e ás miñas costas, a casa	As chaves gardan a casa soterradas na memoria dedos que baten na porta como ruinas que me rozan Da casa, un día nada nen poemas, nen estrofas nen ese bico tan longo que ocupaba a boca toda
Casa ou sombra! Casa ou sombra!

6. Marchiña
Música: trad. galega - X.R. Vázquez
Arranxo: X.R. Vázquez

Esta peza é un arranxo libre da marcha procesional que figura no cancioneiro de Casto Sampedro co nº 415. Orixinariamente era tocada polos gaiteiros de Ponteareas. Aparece no apartado de Tocatas varias e é unha das pezas máis singulares desta obra.

7. Baile de Diaños
Música: S. Lebedynski - G. Rodrigues
Letra: S. Lebedynski
Arranxo: G. Rodrigues
Este verán pasado vivíronse momentos de angustia. O lume queimou os montes e moitos dos nosos corazóns. Galiza chora de pena porque sobre ela bailan os diaños. Xa é tempo de pensar e de imaxinar un país mellor.

Xa é o tempo de pensar
tempo de imaxinar
a esperanza esvaece
polo lume ou polo mar.
Nas pupilas abraiadas
ai! De quen nos doe a alma
ficará a hora escura
desta terra arrasada
O sangue da terra
que asulaga o corazón
o verde que torna ao ceo
o monte xa se mudou.
Este longo sofremento
compañeiro da memoria
non esqueza os tesouros
desta terra que namora.

Baile de diaños
sobre a nosa terra
sobre a nosa vida
é o antano.
Arrecende a morte
que o inferno debuxou
sexa home ou diaño
non atende á razón
Neste pobo dividido
pola alma e a traizón
xa é tempo de pensar
tempo de imaxinar.
Baile de diaños
sobre a nosa terra
sobre a nosa vida
é o antano.

8.Noite Negra
Música: S. Lebedynski - G.Rodrigues - C. Castro
Letra: Rosalía de Castro
Arranxo: Fía na roca

Cando a música esta viva os grupos están vivos. Este é o resultado dunha simbiose musical entre todos nós, con letra de Rosalía e estribillos nosos.

Unha noite, noite negra,
como os pesares noite filla das alas que estenden hora en que cantan os galos, en que as meigas bailan, bailan, arrincando verdes robres, todas de branco vestidas, contra quen os can oubean cando relumbrar se miran ollos de lobo famento, antre sí murmuxsan quedos, os aires da noite inquietos, con longo estremecemento; Rosalía falas hoxe soia cos teus pensamentos Soia cos meus pensamentos, pretiño do cimeterio, que me deixou sen alento, Rosalía falas hoxe soia cos teus pensamentos que eu teño,
sombrisas
os medos;
       hora en que xemen os ventos;
      xuntas co demo pirmeiro,
     portas e tellas fendendo,
       tendido los brancos pelos,
      agoirando triste enterro;
      antre os toxales espesos,
       e os ramallaxes dos montes
       e as follas secas que espallan
     en remuiños se xuntan
     indo camiño da igrexa,
      como nos falabas onte
      que nos deixan sen alento
      cabo da fonte da Virxe,
     dempois de sentir un sopro
     eu ben vin estar o moucho.
       como nos falabas onte
     que nos deixan sen alento

9. O Golpe do Eume
Música: G. Rodrigues
Arranxo: G. Rodrigues - R. Santamarina
Giao Rodrigues compuxo esta melodía inspirada nos golpes tradicionais galegos, típicos do Carballiño e concellos limítrofes segundo se indica nos cancioneiros galegos ao uso. Os golpes caracterízanse pola súa particular acentuación melódica, a golpes.

10. Son de Meira
Música: trad. galega - Ugía Pedreira
Letra: trad. galega - X.R. Vázquez
Arranxo: X.R. Vázquez
Ugia Pedreira escoitou cantar algo parecido nas terras de Ribadeo ao señor Carlois e posteriormente compuxo, baseada neste canto, esta melodía na que amosa a súa sensibilidade pola música tradicional galega. Facer unha versión deste tema foi unha das nosas inquedanzas desde hai anos.Este arranxo de Xosé Ramón Vázquez transpórtanos a un mundo musical moi particular do que formamos parte.

Son de Meira, son de Meira
teño amores en San Cosme
e quen ten amores lonxe
non sei como o sono dorme
Vou andando este camiño
e non sei onde me leva
e síntote na distancia
e paso as noites en vela
E síntote na distancia
e paso noites en vela..

11. Cantaba Ben
Música: trad. galega
Letra: trad. galega - S. Lebedynski - G. Rodrigues
Arranxo: G. Rodrigues - Fía na roca
A asociación cultural O Fiadeiro recolleu este pasodobre nas terras de Vilar de Cebreira, no concello de Arbo. Quen de novo cantou ben sempre lle vai dando modo... Unha homenaxe para os nosos maiores que nos trasmitiron o seu saber, que dá pé a boa parte da nosa música.

De nova cantaba ben
e agora vella non podo
quen de novo cantou ben
sempre lle vai dando modo
Tanta vida na memoria
tanta vida na palabra
que a alegría de quen sabe
sempre ha de ser cantada
Das ausencias que me matan
son as ansias do que foi
mais a música e o baile
fan mover o corazón

Vaise o tempo, vanse as horas
vaise a miña mocidade
e agora que xa vou vella
gosto moito de bailar.
Se cantares ti que cantas
se bailares ti que bailas
un día, unha noite e outra
de saber, saber para todas
Se canto din que estou tola
se choro desesperada
eu canto e bailo soa
non me fas falta para nada

12. Soedades
Música: trad. galega - C. Castro
Arranxo: C. Castro - G. Rodrigues
Soedades representa unha mostra da riqueza musical que aínda temos en Galiza. As melodías principais forman parte do cancioneiro de casto Sampedro, con algún engadido de Carlos Castro. Po, o gaiteiro da Guarda, é o autor dunha delas; a outra pertence á muiñeira do Ulla, e di:

Soedades levo, levo
da aldea de Gondar
soedades levo, levo
tamén as deixo quedar

13. Monzo
Música: trad. galega - X. R. Vázquez
Letra: trad. galega - S. Lebedynski
Arranxo: X.R. Vázquez - G. Rodrigues - Fía na roca
Esta é a rumba de Monzo do concello de Trazo (A Coruña). A melodía cantada é tradicional recollida por O Fiadeiro. As coplas falan dos aires de esmorga proprios dos pobos e aldeas de Galiza. O canto sempre foi e será a expresión musical máis natural dun pobo, a convivencia entre persoas e a antítese da tristura.

Este cantariño novo
quen o soubera cantar
as nenas da miña terra
sábeno repinicar
Rapaciñas do meu tempo
axudaime a botar
unha boa cantiguiña
pra a xente deste lugar.

Morre o día e chega a noite
tamén morren os pesares
se a esmorga non remata
ficarei neste lugar
E vou dar a despedida
a despedida vou dando
ai! que despedida alegre
que me despido cantando

14. Vente Vindo
Música e letra: trad. galega - X. R. Vázquez
Arranxos: X.R. Vázquez
Esta peza é orixinaria do lugar de Ferreiras en Noceda (As Nogais - Lugo). Foi cantada pola señora María de Freixo en xuño de 1979 recollida por Dorothé Schubarth. Aparece no seu Cancioneiro Popular Galego, vol. 1, 48b, e na gravación incluída neste traballo. A súa primeira estrofa serviunos ademais para dar nome a este disco

AVente vindo, vente vindo
vente vindo, vente ando
por non perderes o tempo
colle a roca e ven fiando
As estrelas miudiñas
son as que dan claridade
alumean o camiño
entre tanta escuridade.

culturagalega.org/mega/noticia.php?id=10080 :
(| Vente vindo - FíA NA ROCA || MeGA || ) :
“Vente vindo” (Corda Frouxa, 2007) é o nome do novo traballo de Fía Na Roca que o grupo, acompañado polo xornalista da Radio Galega Pepe Carreira, presentaron hoxe no Consello da Cultura Galega. O disco presenta catorce temas nos que a presenza vocal de Sonia Lebedynski adquire un maior protagonismo respecto a anteriores traballos de Fía na roca. A formación presenta tamén algúns cambios coa incorporación de Xabier Olite e Roberto Rama substituíndo a Xabier Bueno e Cris Gándara. Carlos Castro, Giao Rodríguez, Roberto Santamarina e Xosé Ramón Vázquez seguen no grupo. O disco foi gravado en catro días o pasado abril no Estudio SoNNatural, en Angueira de Castro (Rois)e mesturado no Estudio 5 da Radio Galega. O grupo marcha mañá para Alemaña onde iniciará a súa xira en Frankfurt, pasando despois a outras localidades, a Francia e incluíndo tamén Galicia na xira de verán. Xosé Ramón Vázquez salientou a importancia que para a súa proxección tivo a nova axencia que os representa, Abada Xestión Cultural.

gznacion.com/web/notic.php?ide=2562 :
(:: GZnacion.com. Xosé Ramón Vázquez: “Fía na Roca intenta facer cousas diferentes, non ) :
Xosé Ramón Vázquez: “Fía na Roca intenta facer cousas diferentes, non quere pisar sempre polo mesmo camiño”Xose Ramón Vázquez é un dos membros fundadores de Fía na Roca aínda en activo[GZnación / Antón Figueira / 28 Xun 07]

Tras case quince anos de carreira musical, Fía na Roca vén de sacar o seu quinto disco, 'Vente Vindo'. Considerado coma un dos grandes modernizadores do folk dos anos noventa, continúa a innovar e preséntanos un álbum baseado na música tradicional onde, a diferenza dos anteriores, a presenza vocal ten un papel protagonista. Xose Ramón Vázquez un dos membros fundadores fálanos do novo disco. -Fía na Roca é recoñecido coma un dos grandes modernizadores do folk galego. O novo disco, 'Vente Vindo' dálle continuidade a esta labor? -O novo disco segue na liña de modernización, sempre intentamos innovar dentro das nosas posibilidades. Pero sen dúbida o máis relevante do novo disco é un pequeno cambio de orientación que fixemos en canto ao tipo de cancións. Fía na Roca comezou sendo un grupo instrumental que introducía esporadicamente algunha canción vocalizada, e hoxe, no novo disco atopamos en case totalidade dos temas a voz de Sonia Lebedynski coma protagonista. -Este cambio estaba xa previsto ou xurdiu coa incorporación de Sonia ao grupo? -As dúas cousas. Antes de que Sonia entrara a formar parte do grupo xa tiñamos en mente a incorporación progresiva de cancións cantadas. E logo coa chegada de Sonia e co traballo do día a día, o grupo foise adaptando e fóronse concretando as ideas. Fía na Roca intenta en todo momento facer cousas diferentes, non que re pisar sempre polo mesmo camiño, e isto danos unha pequena dose de frescura ao grupo. -Logo do recoñecemento que están a ter Fía na Roca, sorprende que 'Vente Vindo' sexa un disco autoproducido, e que as discográficas non se interesen polo voso traballo? -Bueno, o recoñecemento é testemuñal. O mercado nunca nos demandou con demasiada forza. É verdade que sempre tivemos boas críticas pero non fomos quen de subirnos á vaga comercial que si beneficiou a outros moitos grupos de folk galegos. Un dos obxectivos fixados con este último disco e conseguir unha maior aceptación. -Imaxino que ao autoproducir os vosos discos, tamén vos dá un alto grao de liberdade á hora de crear que do outro xeito se podería ver comprometida? -Iso é verdade. Dentro da nosa humildade, somos libres e facemos o que nos peta, libres de ningún control ou imposición. Todos os nosos discos son autoproducidos e grazas a iso tivemos a liberdade de facer o que nos deu a gana. -No novo disco incorpóranse ao grupo Xabier Olite e Roberto Rama, de feito só quedades dous membros do que foi o do grupo orixinal. É complicado o proceso continuo de adaptación aos novos compoñentes? -É traballoso e implica un esforzo engadido, pero esa é a realidade do grupo e asumímola como unha cousa máis. Fía na Roca baséase nun proxecto que é completamente independente dos cambios que poida sufrir a formación. O proxecto musical está por riba da xente que formamos o grupo. A nosa é unha formación que desgasta moito, por todo o traballo que leva consigo, e polos poucos réditos comerciais que obtén, polo que é normal que a xente se vaia cansando e cheguen outros con máis ganas. O que queremos é que a xente que estea no grupo estea contenta. -Haberá que esperar outros catro anos para escoitar o próximo disco de Fía na Roca? -A culpa non é nosa, nos soemos facer un disco cada dous anos, pero o problema é o tempo que tardamos en conseguir sacalo á rúa. Neste último disco non tivemos moito problema, pero até o de agora foi un traballo moi complicado. Ademais hai que ter en conta que nós somos un grupo que desgraciadamente non vivimos desto e que alternamos a música cos nosos respectivos traballos. Nós dámoslle prioridade a calidade por riba da cantidade. Na sociedade actual priman a rapidez. Parece que todo ten que ser rápido e moderno. Nós mantémonos un pouco á marxe.

tierrasdesantiago.es/index_3.php?idEdicion=538&idMenu=323&id.. :
(Fía na roca apostó por Rois... | Tierras de Santiago) :
El nuevo disco invita a ahondar en la renovación del folk tradicional SANTIAGO. ANTÍA El municipio de Rois se ha convertido en los últimos tiempos en un lugar escogido no sólo por jóvenes productores de cortometrajes, sino también como lugar de referencia para grupos musicales ya consolidados en el panorama del folk gallego. Éste es el caso del mítico grupo Fía na roca, que nació hace quince años en Compostela y que ha trasladado sus ensayos desde hace ya dos años al núcleo de Angueira de Castro, a los pies del mítico monte de Castro Lupario. También allí grabó su último trabajo discográfico (el quinto) Vente vindo, presentado el pasado viernes en Compostela. Todo tiene un por qué. El motivo de haber elegido Angueira es que uno de los componente de esta banda musical, Xabier Olite (ex Psicofónica de Conxo), tiene establecida allí su residencia y su estudio Sonnatural. Así y en un alarde de renovación, el grupo da un vuelco en su historia, ofreciendo por primera vez con este nuevo trabajo catorce temas en gallego cantados en su mayor parte y grabados siguiendo un proceso de “elaboración colectiva” vivo y muy participativo. Sus integrantes lo explican así: “ao contrario de traballos anteriores, onde a parte creativa recaía en contados membros do grupo, Vente vindo é unha obra onde os músicos traballaron en conxunto”. Lo grabaron, dicen, en cuatro días en Angueira, “tocando todos a un tempo, como se fora un directo”, pero sin público, ni luces, para lograr “unha interpretación quente, que se sinta próxima e que soe dun xeito natural”. Así, el grupo –como indica en la promoción– “reinvéntase sen renunciar aos principios orixinarios: facer música actual partindo da tradicional e arriscando artísticamente con cada novo paso no seu andar”. En Vente vindo, se recogen temas de “ese imaxinario galego” y Fía na roca pone música también a un poema de Rosalía, al que llaman Noite negra, cantei, y a otro de Rafa Villar, Casa ou sombra. Este nuevo trabajo es una invitación, “unha chiscada de ollo, unha chamada” al público para animarlo a conocer “de cerca a música dun grupo que segue a apostar por novos camiños na súa viaxe de renovación do folk galego”. Los incondicionales de Fía na roca no se sentirán decepcionados. Vente vindo promete. La formación, que abre su gira, también se ha visto renovada con la integración de Xabier Olite, que se ocupa de los bajos; Roberto Rama, procedente del mundo tradicional y que se encarga de gaitas, saxos y low whistles. Junto a ellos sigue la ya conocida voz de Sonia Lebedynski (que cobra un especial protagonismo), Xosé Ramón Vázquez, uno de los fundadores del grupo; Carlos Castro, Giao Rodrigues y Roberto Santamarina. Además del disco, Fía na roca acaba de grabar un videoclip también en Angueira en el que participan niños de Rois y Milladoiro, y la formación dio a conocer ya algunos de sus nuevos temas en un concierto celebrado este fin de semana en Alemania.

laopinioncoruna.es/secciones/noticia.jsp?pNumEjemplar=2439&p.. :
(`Vente vindo´ e a forza da tradición) :

FÍA NA ROCA: VENTE VINDO

FÍA NA ROCA:
VENTE VINDO