-"Maruxiña ponte tesa
Que te veñen a pedir"
-"Eu ben tesiña me poño,
Pero non os vexo vir".

Ai ruada, ruadiña
Vinde nenos e nenas
Á foliadiña.


Maruxiña vai na fonte,
Moito tarda que non vén;
Ou rompeu a cantariña
Ou moitos amores ten.

Ai ruada, ruadiña
Vinde nenos e nenas
Á foliadiña.

Vimos trae-las historias
da montaña e máis do mar,
achegaivos meus amigos
que xa é tempo de troular

Nunca fun a foliadiña
que viñera sen beillar
e nunca vin está-los mozos
coma parvos a mirar
Ai lilelo...

O río cando vai cheio
leva toxos e fieitos,
tamén podía levar
todos caciques a eito

Disque hai quen anda dicindo
que o galego lle dá noxo;
nós non somos reparados,
nós turramos polo noso
Ai lilelo...

Adeus que me vou do mundo
sen flores e sen campás,
por fidalgo, por cacique,
por xogar coas aldeás
Ai lilelo....

*Coplas 1ª, 3ª e 4ª de Guillerme Ignacio Costa;
2ª tradicional, e despedida de Guillermo Lamosa.

Moreniña por morena
téñoche o ollo botado,
ou ti has de se-la miña
ou non hei de ser amado.

Ou pasa-lo río ou non o pasar,
ou molla-lo pé ou non o mollar
...

Se ti me queres a min
como te eu quero meu ben,
heite ver mañán á noite
no lugar da Vilalén.

Aí che vai meu corazón
fechadiño cunha chave,
ábreo e métete dentro
que ti é-la única que cabe.

Ou pasa-lo río ou non o pasar,
ou molla-lo pé ou non o mollar
...

Meu amor foise pra lonxe
camiño de Compostela,
o seu corazón quedouse
e o meu marchou con ela.

Heiche da-la despedida
miña rula se me deixas,
heiche da-la despedida
cun ramiño de cereixas.

Ou pasa-lo río ou non o pasar,
ou molla-lo pé ou non o mollar
...

Letra tradicional adaptada por
Guillerme Ignacio Costa, agás
coplas 3 e 4, do autor.

Oigan señores a historia
Nas montañas do Cebreiro
Dunha rapaciña nova
Que casou con un gaiteiro.

A el chamábanlle Cristobo
Pero un día vendeu a gaita
E a rapaciña choraba
Seica lle facía falta.

-"Ai non chores máis, muller
Porque che vendín a gaita
Vendina porque era vella
E estaba toda estragada"

-"Pois boa cousa fixeches,
¿seica te tentou o demo?
Vaite durmir ó palleiro,
Que eu sen gaita non te quero"

E ó outro día o Cristobo
Vindo de volta para a casa,
Saíulle a muller ó camiño
Por ver se traía a gaita

E así que lle viu a nova,
Botoulle as maos ó punteiro,
E dixo moi contenta ela:
-"Tiruliru meu gaiteiro"

"Esta si que che é ben feita,
Pois parece unha monada,
Vaia punteiro máis fino,
Que cousa máis axustada"

-"Pois esta noite, muller,
habémola tocar un pouco
bailarémo-la jotiña,
se o permite o santo Antonio"

E é que pouco máis
Ten unha ca outra;
Pero o que vale,
É TER GAITA!.