|
Engadir comentario
Engadir comentario
Engadir comentario
| Concertos en teatro, contos, circuíto de cantos tabernarios e paseos musicais en barco consolidan esta cita no calendario estival galego, que este ano terá lugar na cidade de Ferrol entre o 2 e o 17 de xullo.
O III Ciclo de Músicas Portuarias estará adicado ao Mediterráneo occidental e contará coa participación de Mara Arnada e Artaica, de Valencia, e Franca Masu, de Sardeña. A conexión galega co mundo estará representada nesta ocasión por Aló Irmao!, dúo formado polo galego Narf e Manecas Costa, de Guinea Bissau, que presentarán o seu disco Aló irmao! no Teatro Jofre.
Ademais destes concertos, o ciclo conta cun apartado de contos mariñeiros con Quico Cadaval e Cándido Pazó; Paseos musicais en barco, con Antón Varerla e Raquel Fontes, Os Xotas e Comisa Bal, e un circuíto de cantos de taberna co fin de recuperar a cultura musical mariñeira e a súa posta en valor e actualización.
|
Engadir comentario
| Canido acolle os próximos 18,19 e 20 de xuño a primeira edición dos Cursos Folk de Ferrolterra que conta coa colaboración da AVV de Canido, SCRD Canido e o IES Canido. As persoas interesadas deben inscribirse o máis axiña posible xa que as prazas son limitadas. Poden face-lo por correo electrónico.O prezo de cada curso é de 50 euros e o de dous, de 80. Nesta primeira edición a organización botou man de prestixiosos profesionais do mundo do folk
|
Engadir comentario
| 
 A formación pontesa contará coa compaña de todos os ex compoñentes do grupo cos que interpretarán tanto pezas clásicas coma temas incluídos no seu primeiro traballo discográfico
O grupo pontés Muxarega celebrará, o vindeiro 8 de maio, un concerto para conmemorar os seus quince anos sobre os escenarios. O recital, que terá lugar no auditorio municipal Alovi e que conta co apoio do executivo local, dará comezo ás 20.00 horas e contará con diferentes sorpresas xa que os compoñentes actuais compartirán escenario con todos os fundadores e antigos integrantes do grupo folk pontés e que, a día de hoxe, é un dos conxuntos máis representativos da música local. Este concerto aniversario servirá como repaso non só do estilo que, hoxe en día, defende a formación actual, senón tamén de anteriores composicións que, nestes quince anos de historia, formaron parte do repertorio deste grupo, xa que, segundo explicaron os compoñentes de Muxarega, “ é preciso dar conta de todo o traballo que se desenvolveu ao longo destes anos, partindo do folk máis instrumental ata o estilo que a día de hoxe se está a desenvolver con temas propios, a introdución de novos ritmos e instrumentos ou o papel máis relevante que veñen de adquirir, nos últimos anos, as pezas cantadas”. Paula Ramos (voz e percusión), Luís Pita ( batería e percusión), Ana Ledo (gaita e percusión), Andrés Penabad (acordeón), Miguel Ferreiro ( guitarra acústica e bouzuki), Carolina Leal (gaita e frauta traveseira), Roberto Ferreiro ( banjo e mandolina) e Iago Pena (baixo eléctrico) integran a formación actual de Muxarega que, mediante este concerto, buscan non só festexar, con todo aquel que decida asistir a esta cita, unha data tan importante, senón tamén render unha homenaxe ás 16 persoas que, xunto cos compoñentes actuais, forman parte da historia dun dos grupos máis representativos da música pontesa e que foron deixando a súa pegada na evolución e nos ritmos que, actualmente, Muxarega defende nas súas actuacións. Pezas cantadas, coplas tradicionais, algún clásico do rock, composicións propias e ata temas do repertorio popular galego integrarán este concerto aniversario e que será de entrada totalmente libre.
Primeiro traballo discográfico Ademáis de protagonizar este recital, Muxarega continua a traballar na publicación do seu primeiro traballo discográfico: unha recompilación de 12 temas nos que se mesturan composicións propias con versións doutros temas da tradición musical galega e ata con propostas musicais elaboradas polo gaiteiro Xoan Carlos Rilo ou o bouzukista Xurxo Iglesias, antigo integrante do grupo. 8 Soños, que así se titula este traballo, foi gravado nos estudos Mans da Coruña ao longo do pasado mes de xaneiro e verá a luz en poucos días coa publicación dun milleiro de copias que se poderán adquirir nos concertos da formación pontesa, ademáis de en diferentes locais tanto de As Pontes coma do concello lucense de Vilalba.
Cronoloxía de Muxarega O grupo folk Muxarega nace a finais de 1994 da man de oito músicos de As Pontes, integrantes de diferentes colectivos musicais ponteses, aínda que non será ata o 5 de maio de 1995 cando a formación se presente diante do gran público, nun multitudinario concerto que xa, quince anos atrás, serviu como adianto do éxito que ía colleitar esta formación. Pepe Fresco, Hugo Arias, Xurxo Iglesias, Manolo Seijo, Verónica López, Sandra Bellas, Obdulia García e Susana Rodríguez foron os encargados de dar vida a este proxecto musical e que continua con moi boa saúde ante o importante currículo co que conta ás súas costas con actuacións no Festival Irmandiño de Moeche, no Festival Folk de As Pontes ou no MesoiroRock&Folk da Coruña ao que se suman concertos xa fóra das fronteiras españolas coma na cidade bretona de Lesneven, ata onde se desprazarán novamente este verán para ofrecer varias actuacións. Asemade, Muxarega pode presumir de ter compartido escenario con grupos coma Kila, Susana Seivane, Luar na Lubre, Kepa Junkera ou La Botine Souriante ao que se sumará a gran cantidade de concertos que ofrecerán ao longo dos vindeiros meses de verán con case unha vintena de actuacións xa programadas por toda a xeografía galega e española.
|
Engadir comentario
| Matamá Ensemble é unha formación que aposta pola actualidade e contemporáneidade da música tradicional galega sen ningún tipo de complexo. Presentan o seu espectáculo na taberna Rianxeira en Matamá (Vigo) o vindeiro venres 30 de abril ás 23 h. Se non os pillades desta, ademais tocarán o 14 de maio no Parrafadas en Vigo e 16 de xullo no Carballiño.
Esta nova formación está integrada por: Lucía Comesaña (sanfona electroacústica), Noa Vidal (percusións), David Bellas ( saxo soprano), e Xián Herrera (gaita de fol), todos eles, novos pero grandes e estudiados músicos. Arranxos elaborados por riba das melodías e clichés coñecidos por todos, é unha proposta que evita a indiferencia.
|
Engadir comentario
| O novo traballo do cantautor ourensán contou coa colaboración de Uxía, Sérgio Tannus, Guadi Galego, Luís Tosar e Toni Lomba, entre outros.
Emilio Rúa saca á venda o 25 de marzo o seu terceiro disco, Interior, no que explora novos rexistros nunca antes utilizados polo cantautor ourensán. O traballo, gravado na Casa de Tolos e editado por Pai Música, está producido por Uxía e Sérgio Tannus e conta, ademais, con colaboracións de luxo.
Así, participan na gravación artistas galegos e portugueses, como Luís Tosar, Guadi Galego, Toni Lomba, Quin Farinha, Marcos Teira, Budiño e a mesma Uxía. Reinterpreta temas tradicionais do folclore galego, como Lela, cancións de autores como Magín Blanco ou Sérgio Tannus, e ponlle música a un poema de Manuel Rivas.
O autor define o disco como "os dous mundos que hai dentro de min e non se entende o un sen o outro: a miña música e a miña terra".
Interior, de Emilio Rúa
|
Engadir comentario
Engadir comentario
Engadir comentario
Engadir comentario
| 
"Ao vivo" foi elexido Mellor Álbum de Música Tradicional na 14ª edición dos Premios da Música, outorgados anualmente pola Academia de las Artes y las Ciencias de la Música.
|
Engadir comentario
| 
A AFI de Pontevedra é a sección infantil do Centro Galego de Música Popular, aCentral Folque.
A AFI nace no curso 2002/2003, ofertando un ensino creativo, diversificado, aberto, experimentador e revolucionario sen parangón no ámbito da educación musical galega.
Pretende ser un espazo musical alternativo para nenas e nenos e un lugar de ensino complementario aos conservatorios e escolas de música.
Os cursos están dirixidos a rapaces e rapazas de entre 5 e 13 anos.
Horarios A AFI imparte as súas aulas os venres á tarde
O Laboratorio de Sons os sábados á mañá
Onde está Nas aulas do antigo Conservatorio de Música de Pontevedra
Alfonso XIII, 7
36001 Pontevedra
Teléfono: 698 169 372
Obxectivos
- - Ofertar dun xeito integrado o ensino da música tradicional galega nas súas catro vertentes principais: canto, percusión, baile e melodía instrumental.
- - Pór a disposición do alumnado aulas e espazos creativos coma o laboratorio e o estudio de gravación onde poidan desenvolver e autoxestionar as súas capacidades compositivas e creativas.
- - Ampliar a escasa oferta de centros de produción artística infantil existentes no ámbito galego.
- - Facer que a AFI sexa un espazo accesíbel aos nenos máis desfavorecidos economicamente. Así, en 2008 ábrense seis prazas para familias sen recursos.
- - Achegar a tecnoloxía dixital e o software libre ao público infantil partindo das gravacións e manipulacións das súas propias músicas e imaxes no estudio audiovisual da AFI.
- - Proseguir co proceso de desenvolvemento e consolidación de existencia da Compañía Infantil AFI.
- - Manter o contacto permanente con outros espazos de ensino musical e artístico, a través de aCentral Folque e asociacións culturais coma Alg-a.org, Olho Livre ou Paspallás.
|
Engadir comentario
| O mundo dos instrumentos tradicionais non é monolítico. Nel conviven desde clásicos instroducidos en pleno século XIX ata restos do paleolítico. Pablo Carpinteiro presentaba recentemente Os instrumentos musicais na tradición galega, unha obra que cataloga e analiza tanto os aparellos cos que se facía música e ruído como mesmo a propia idea de música da sociedade tradicional.
Os instrumentos musicais na tradición galega, publicado por Difusora, nace coa intención de marcar un antes e un despois no coñecemento deste campo. Segundo explica o autor, “había algunha cousa feita, pero normalmente eran publicacións pequenas centradas nalgúns dos instrumentos máis coñecidos. De aí aos 144 instrumentos diferentes que catalogamos hai unha grande diferenza, era un traballo que estaba por facer”. Ademais do propio catálogo dos instrumentos, a publicación aborda por vez primeira inclusión dos instrumentos na clasificación técnica occidental, que atende ao xeito en que producen son. “Amósase tamén por onde estaban distribuídos, a súa historia, como se tocaban, quen os tocaba ou como se fabricaban”, completa Carpinteiro. “O proxecto naceu coa vontade de deixar o campo estudado e permitir que agora se desenvolvan estudos máis especializados”. O autor advirte no entando, que os contidos, ilustrados por Xosé Ramón Marín, son accesibles a calquera lector.
O proceso
Nada menos que dezaseis anos de traballo de campo, recollendo información dos nosos maiores, ademais de longas xornadas de estudo en arquivos e bibliotecas foron necearios para chegar a esta obra, que viu a luz grazas ao Proxecto Ronsel de recuperación do Patrimonio Inmaterial. “O proceso é o de sempre. Falar con xente de todo tipo, non só músicos. Despois tamén se buscan referencias históricas, iconográficas ou textuais sobre os instrumentos”, explica Carpinteiro. De xeito curioso, unha fonte importante neste estudo foron as propias coplas populares. “Repasamos case 30.000 coplas buscando cales mentaban algún instrumento e qué se podía aprender das mesmas” lembra o autor.
A definición de música
Canda a isto, a obra de Carpinteiro abordou tamén cuestións coma a análise antropolóxica do que en Galicia se entende por música e mais por instrumento. Nese sentido, Carpinteiro advirte que “na sociedade tradicional, hai unha identificación total entre música e melodía. Non se considera música o que é só ritmo, pero iso noutras culturas non acontece”. De xeito semellante, instrumentos como os de percusión considéranse como aparellos para facer ruído ou xoguetes. “Despois, a depender de como o instrumento se achega á melodía ou se a acompaña, considéranse instrumentos ou non ou teñen unha maior ou menor consideración”.
Galicia, reino da gaita
A analizar isto, o estudo buscou o prototipo de instrumento musical que define todos os demais na nosa cultura. “Descubrimos que é a gaita o prototipo. Canto máis se achega á gaita un instrumento, mellor considerado está”, explica o autor. Entre os riscos que se lle apoñen á gaita está por exemplo o feito de que se fai especificamente para facer melodía, que o tocan homes adultos, por contrato, e para bailar, entre outros. “Non son marcadores que a xente diga explícitamente, pero analizando como falan pódense deducir. E a gaita cúmpreos todos”. Achegándose á gaita atopamos, por exemplo, o clarinete. “Aproxímase moito, pero os seus propios intérpretes din que ``non fai tanta música como a gaita´´, non acada a mesma consideración”. No outro estremo estaría por exemplo unha palla de centeo “das que facían os nenos para facer melodías. Normalmente estaría considerada coma un xoguete. Pero se alguén a toca moi ben, ou para facer un baile con ela, nese momento pasa a se considerar un instrumento”.
Clásicos modernos e xoguetes antigos
Nesta investigación, Carpinteiro descubriu, por exemplo, que algúns dos instrumentos que se consideran máis arraigados na nosa tradición teñen unha orixe relativamente recente. “A xente adoita pensar que a pandeireta é moi antiga, pero ao analizar as coplas, vimos que antes do XIX non existía. De feito o nome na maior parte dos textos non estaba nin galeguizado, o que tamén indica a súa introdución recente. Do mesmo xeito descubrimos que antes empregánbase as ferreñas, que eran semellantes á pandeireta pero sen pel”, lembra. No outro extremo da escala cronolóxica, este investigador localizou unha variante dos fungos. “Son un xoguete composto por un obxecto que fai ruído ao xirar cando se turra duns cordeis que se sosteñen entre as mans. Na Costa da Morte, en concreto, fanos cun óso de porco furado. E resulta que se descubriu a existencia dese mesmo instrumento en escavacións do paleolítico, e ten entre 15 e 20.000 anos de antigüidade”. Outro vestixio da antigüidade apareceu en Ourense. “Nas montañas de Vilariño de Conso os nenos tocaban algo chamado gaitas de castiñeiros, feitas coas codias destas árbores, e cunha palleta do mesmo material. Este foi o rei da música ata hai 2.000 anos. Antes empregouse en culturas coma a celta, a exipcia ou a romana, feito en diferentes materiais, pero o único lugar no que se conserva en todo o mundo é en Ourense”, explica. Algo máis recente, é unha gaita que localizou no Baixo Miño. “Facíase en madeira de sabugueiro, en vez de palleta ten un pallón e leva un corno na punta. E resulta que ese modelo aparece representado nas Cantigas de Santa María”.
A perda
Perguntado encol da conservación deste legado musical, Carpinteiro é pesimista. “Na memoria da xente de máis se sesenta anos, aparecen eses 144 instrumentos. Se lle preguntas a alguén de agora non pasa de dez ou doce. A música está moi viva pero diminuíu moito a diversidade”. Ao tempo, a mudanza no papel social desta arte vai dificultar a transmisión destes coñecementos. “Antes a música tiña un papel de aglomerar a sociedade e establecía espazos de relación, un pouco como as discotecas agora. Pero antes eran os propios actores os que facían música, iso mudou. E do mesmo xeito, o lugar e o contexto no que existían estes instrumentos está a desaparecer”, conclúe.
|
Engadir comentario
| A banda de Aríns (Compostela) Ruxe-Ruxe prepara un novo disco, o sétimo: Na fura de diante. Presentarase oficialmente o 6 de marzo na Sala Capitol, o mesmo día que sairá á venda. Mais, como adianto, xa nos ofrecen tres dos seus temas, de balde, na súa web, e mais un vídeo clip.
O traballo audiovisual, Buratos, está dirixido por Jairo Iglesias e protagonizado por Marquinhos Drinkin, dos Medomedá, e polos propios Ruxes. Por outra banda, Na fura de diante exponse como "15 latexos dun corazón vello e consumido" e "un arrebato de creatividade" que conta cun novo estilo grazas á produción de Javier Abreu.
|
Engadir comentario
| Só levamos unha semana e ja chegarom 8 temas ao Cantalingua2010.
Algúns grupos som de sobra conhecidos pol@s ke visitan normalmente Komunikando.net, pero existem novidades e algumha que outra sorpresa. Estám Festicultores, Sacha na Horta, Pito de Pikasso, Kastomä e García MC, que som de sobra conhecidos, mas também estám Alfeizar, Folkgazais e Intercoles.
Nom perdas a ocasión de comentar e votar os temas, e se também podes, participa no Cantalingua2010.
|
Engadir comentario
| O SON DO AR:
http://www.youtube.com/watch?v=f0p2GIdmcPA (versión con aires andinos, do grupo alemán/peruano Alborada)
http://www.youtube.com/?v=gAsxlQfYjUw (Gaël, dende Bos aires)
http://www.youtube.com/user/deividknopfler (dende Avila, Ensemble Anxamás)
http://www.youtube.com/watch?v=wuSJ87EIY8E (dúo de harpa e quena dende Málaga)
http://www.youtube.com/watch?v=yZpJ5uOGfpE (os vigueses Cuarteto Provenza)
http://www.youtube.com/watch?v=qGDVV28Qfpw (dúo de frautas dende as baleares)
OUTROS:
http://www.youtube.com/?v=WHxWL9487WY (Memoria da noite versioneada por Mago de Oz)
http://www.myspace.com/runic1 (versión metalera de Nau dende Castellón)
http://www.monnturonn.com/Dateien/Monn_Turonn-Hai_quen_di.mp3 (Hai quen di polo grupo italiano/austríaco Monn Turonn)
http://www.youtube.com/?v=04CnzZH3Jug (Bodhran ruso en Hai un Paraiso)
http://www.youtube.com/watch?v=3cwMBrB3KTA (Chove en Santiago polo grupo francés "Cuerda y voz")
http://www.youtube.com/watch?v=Xs0TcwDgLdk (Nau polo grupo brasileiro Kalahamsa)
|
Engadir comentario
Engadir comentario
| Ver mapa más grande
Parece ser que estamos a vivir un rexurdir en canto a locais de folklore na cidade de Vigo, e os músicos e bailadores nos alegramos de que así sexa.
Nesta ocasión, Juan Outes "Obi", un dos artífices do emblemático local "A gaita grileira", nos comunica a apertura dun novo local na zona do casco histórico de Vigo.
O local chamarase "A regueifa" e está situado na rúa San Vicente nº1 (xusto por debaixo do kiosko da curva que fai a rúa Elduayen) a carón do "Casco Vello".
Intentarán recuperar o espíritu da "Gaita Grileira" e animan a tódolos gaiteiros/as, bailaríns, pandereteiras/as que o desexen, a visitar este local situado no centro da cidade.
Inauguración: Venres 18 de Decembro as 21:00h
|
Engadir comentario
| Musgafol 2009 http://www.pontevedracultura.org/concellaria/nova.php?id_nova=149&lg=gal# >>
|
| A concelleira de Cultura, Lola Dopico, presentou a segunda edición de ‘Musgafol’, un anovador proxecto que fará soar a música académica de gaita de fol no Teatro Principal o vindeiro 12 de decembro ás 21:00 horas, con entrada de balde. Na presentación de ‘Musgafol’, a concelleira de Cultura estivo acompañada de Oscar Ibáñez, presidente da Asociación Toque Pechado de Pontevedra, e de Javier Jurado, director da Editorial Dos Acordes, que vén de publicar a gravación realizada na pasada edición do evento, protagonizado naquela ocasión pola música de gaita e piano. Este 2009 o ‘Musgafol’ achegará ao público en xeral a música académica galega para gaita de fol, e contará con algúns dos mellores gaiteiros galegos ademais da Banda de Música de Pontevedra no acompañamento. Á fronte da BMP estará X.L. Represas como director convidado, un dos pioneiros na procura de novos repertorios para banda e gaita. Hai xa vinte anos que a música de gaita entrou no ámbito académico, grazas á súa regulación na LOXSE e máis tarde a LOE. O Conservatorio de Vigo volveuse entón o xermolo do desenvolvemento dun traballo e investigación na procura de novos camiños para a música de gaita. Ao igual que sucede co ‘Musgafol’, en ningún caso o obxectivo foi deixar de lado a tradición, senón tratar a gaita como un instrumento máis, traéndoo á contemporaneidade e abrindo as súas posibilidades máis alá da música folc. Nese senso, o que nun comezo xurdiu case como experimentación, rematou converténdose nun repertorio de música académica para gaita de fol, con poucos espazos para a súa proxección, máis alá dos conservatorios ou de concursos como o Constantino Bellón de Ferrol. O ‘Musgafol’ xurde para cubrir ese oco e trasladar as novas experiencias ao público en xeral, para mostrar que “hai unha gaita moderna, unha gaita do século XXI” que fai música equiparable a calquera outro instrumento, sinalou Óscar Ibáñez. Unha aposta polo futuro musical En palabras da concelleira Lola Dopico, para que unha cultura teña futuro “é necesario apoiar a música tradicional e a súa conservación, pero tamén promover e contruír novos camiños”. Por tal motivo o ‘Musgafol’ ocupa un lugar privilexiado na programación da Concellaría de Cultura, pois traballa na dirección de contruír un “futuro cultural.” Tanto na difusión como na conservación de músicas e repertorios é esencial o labor das gravacións sonoras, como sinalou Javier Jurado, quen dixo que “a música galega ten que estar no lugar que históricamente lle corresponde”. Para axudar a que iso ocorra, a Editorial Dos Acordes vén de publicar primeiro monográfico editado de música académica para gaita e piano, o que marca un fito na historia do instrumento galego. O CD pode mercarse a través da web www.dosacordes.com a un prezo de 10 euros -o custo normal é de 12 €-.
|
Engadir comentario
Navega polo arquivo de novas relacionadas
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]
Ou fai unha busqueda
|
|
Voltar á páxina principal
| |