>> Iniciar Sesión  




+     

 


 

Entrevista a Abe Rábade: ``Son un pouco jedi´´
Fonte / Máis información

(ultima actualización: 24 / 2 / 09 )



Abe Rábade, experto pianista de jazz, metido en proxectos tan interesantes coma o seu trío ou Nordestin@s, ensina aos cativos a escoitar no Auditorio de Galicia

Abe Rábade (Compostela, 1977), cuspe un dialéctico bebop frenético antes de que se lle poida facer ningunha pregunta. Tan incisivo na fala como na creación musical, comenta que a edición en DVD do seu último álbum, Open Doors, lle está a supoñer novos e interesantes retos e, como quen non quere a cousa, a conversa acaba pasando ao futuro da distribución discográfica.

Non é preferible editar xa só na rede?
O CD quedará aí para coleccionistas, para aqueles que queren render culto a algo que asir. Aínda que non ten o encanto do vinilo. É moito máis binario, pero alo menos hai un referente físico, coa capa, o título do álbum, as letras...

Como tería sido un Playing On Light dixital? (Este disco contén sete temas que ilustran fotografías clásicas)
Teriamos que ter buscado unha maior interactividade, unha concoordancia cunha páxina web ou un pdf. Eu estou contento porque case toda a miña música está en iTunes, pero o consumo torna máis fragmentario e frenético. Hai dous tipos de consumidores: os que escoitan o mp3 na ducha a todo trapo e os que gostan de gozar da música pausadamente.

Educará aos cativos no segundo? (Abe dá hoxe e mañá concertos didácticos)
Para min, a educación é dual. Ten un aspecto maiéutico, de facer que as ideas dunha persoa collan un cauce, e outro represivo. Tamén creo que o máxico e o lúdico se esvaecen cando medramos. Gústame gardar, metaforicamente, o onírico das musas gregas.

Cal é o plan, logo?
Vou facer un repaso pola historia do jazz cronoloxicamente. Comezo co stride piano, un estilo derivado do rag time, e despois paso ao bebop de Charlie Parker, con Donna Lee. Penso que este tema é moi definitorio da época. Ten un estilo frenético e barroquizante.

Non faltará Miles Davis.
Vén de seguido, co cool jazz. Escollín Blue in Green. Aínda que eu llo atribúo a Bill Evans. Captura a calma e a elegancia da atmósfera jazzística dese momento. Logo paso ao hard bop, cunha figura tan esencial coma John Coltrane e o seu Giant Steps. Remato co free jazz e o actual. Hai aí un regusto de música popular.

Que o fixo entrar en Nordestin@s, o trío de música tradicional galega que completan Ugía Pedreira e Guadi Galego?
Recibín unha chamada de Ugía dicindo: “Tes que estar nel”. Non me puiden negar. Só pedín que non impuxeran condicionamentos harmónicos e formais. Mandaron un CD con once temas a capela e eu puxen o piano, un elemento alleo á música galega. Todo saiu ben. Nada forzado. Obtivemos unha sustancia moi interesante, algo nunca antes feito. Ademais, medrou o meu grao de confianza como pianista, ao non estar acompañado.

O disco que vai editar en breve, non é un solo de piano?
Si, sae en marzo. É un compendio de Jazzia, unha banda sonora que fixen para un espectáculo do mago Quico, e a homenaxe que presentei hai uns días a Rodríguez Cadarso na Igrexa da Universidade, titulada O futuro da memoria. Todavía hai un franquismo sociolóxico, un residuo no subconsciente colectivo. É tamén unha homenaxe aos represaliados.

E a que Abe imos escoitar aí?
É impresionante cómo cristalizan as influenzas cando escribes pola túa conta. Hai algo de Bach ou de Scriabin, pero tamén de dous pianistas tan opostos como Keith Jarrett ou Herbie Hancock. O que me fascina do jazz é esa dialéctica constante entre mestre e discípulo ao estilo oriental. Son un pouco jedi.















COMENTARIOS:

 

Opina sobre esta nova








Ver máis novas.

 

 

 

 

 

 

 


 

 


 



máis..


:: R estrea un documental sobre a música galega nos anos setenta ::

:: Novos camiños para o vello folk galego - La Voz de Galicia ::

 

:: A revolución tamén se fai bailando | Sara Alonso - EL PAíS ::

:: Xiras con lucro e nostalxia | Galicia | EL PAíS ::

:: O canto agochado entre pipotes ::

:: O focense que ensina canto tradicional en Oxford ::

:: Memoria de xénero - Leilí­a presentará o 3 de febreiro no Rosalí­a o seu novo disco ::

:: Entrevista a Oscar Fernández:(Os Cempés) en Galiciaé: Novo disco para o Nadal ::

:: Grande Exito da Orquestra Folk de Galicia "SonDeSeu" en Helsinky ::

:: DOA portada máis entrevista na revista Interfolk ::

:: O folk de hoxe, clásicos e modernos en plena forma ::

:: 'O noso é a música de resistencia' - O grupo Milladoiro celebra tres décadas sobre o escenario ::

:: Novo número, correspondente a Outubro, de Sons da Galiza (revista online de música folk) ::

:: Contaxiosa vivacidad · SonDeSeu no Teatro Circo Price de Madrid (Critica de Fernando Neira) ::

:: Entrevista a Berrogüetto en Galiciaé ::

:: 'Ao Vivo' de Luar Na Lubre, Mellor Album de Música Tradicional nos Premios de la Música ::

:: Serán en Toutón ::

:: A Revista (TVG) nas xornadas de música tradicional en Mondoñedo ::

:: Milladoiro, 30 anos de xira ::

:: Iván Area: “A sociedade que non conserve o seu patrimonio inmaterial caerá no olvido” ::

:: DOA "O son da estrela escura" (1979) 30 aniversario ::

:: MUSICA CELTA ARGENTINA de Carlos Prebble ::

:: Las muiñeiras nacidas en Cuba ::

:: Alalá continuará na tempada 2009-2010. ::

:: A `Tradicción´ sen trampas de Nova Galega de Danza ::

:: Reportaxes en AnosaterraTV: Luar Na Lubre, Guadi Galego e Fía Na Roca ::

:: Carlos Núñez: Brasil somos nós ::

:: Carlos Núñez - Alborada do Brasil (Novo disco en Xuño) ::

:: Tanxedoras publica o seu primeiro traballo musical ::

:: Susana Seivane volve cos seus soños, pezas de toda a vida ::

:: Alalá co gaiteiro José María Lagares ::

:: As cantareiras Tanxedoras chegan ó esceario da súa orixe ::

:: A Central Folque renova a música popular galega ::

:: Os que abriron o camiño (Milladoiro, pioneiro na renovación da música tradicional, fai 30 anos) ::

:: Mini e Mero (un texto de Xabier Cordal para Vieiros.com) ::

:: A vía das pandeiretas ::

:: Víctor Bello: `A cultura será un balón de osíxeno nesta época de crise económica´ ::

:: A gaita e o whistle soan a éxito no Bierzo ::

:: Sanín: pulindo a música tradicional ::

:: Manuel Xende: `Un día que ías tocar, gañabas para un ferrado de millo´ ::

:: Alalá viaxa a Brasil… ::

:: PROJECTO [TREPIA] : `Todo o que facemos ten base na música tradicional´ ::

:: O `V Encontro coa Zanfona Contemporánea en Narón´ na TVG ::

:: Galas de Alén, un esforzo pola recuperación do traxe tradicional galego ::

:: U-lo Trío. Música non hai máis que unha ::

:: Entrevista a Abe Rábade: ``Son un pouco jedi´´ ::

:: Obradoiro de regueifa nos institutos galegos ::

:: A memoria das voces ::

:: Som do Galpom: `Cada vez buscaranse máis propostas musicais´ ::

:: Benedicto: `Existe unha lenda negra sobre Voces Ceibes´ ::

:: Mouriño ou como quitar vida dun pau de madeira ::

:: crítica periódico `La Opinión´ concerto 3azoteas IBEROJAZZ 09 por Quinito Mourelle ::

:: Festicultores Troupe: "Somos da festa popular a saco, é o mellor que hai" | Galicia Hoxe ::

:: Por un método de gaita en francés ::

:: Nani García: `O defecto do jazz en Galicia é que mira demasiado alén do Atlántico´ ::

:: A tradición dos cantos de Nadal ::

:: As almas da noite de Kastomä ::

:: Xose Manuel Budiño: «Toco para transmitir emocións» ::

:: As tertulias do Diario: música ::

:: Longa vida ás tradicións en Santalla ::

:: A música da lusofonía, unha marca de éxito no mundo ::

:: Voces Ceibes ::

:: Concierto de “bOnOvO” na Fnac, un proxecto nacido das inquedanzas de 3 músicos ::

:: A última banda bravú ::

:: Entrevista a Vaamonde, Lamas & Romero ::

:: Ocaso e abrente da gaita galega ::

:: Entrevista a Antón Castro, compoñente de Fuxan Os Ventos ::

:: En Projecto Miño `conviven de modo natural el swing y la pandeirada ::

:: La cultura bravú se estudia en Michigan ::

:: Rebelión de ritmo y verso. Rap y regueifa se alían para fomentar el gallego entre los jóvenes ::

:: Abrindo mercados canción a canción ::

:: Musica galega e poesia - Reportaxe no programa Libro Aberto ::

:: ‘Neste país interesa máis aparentar, enviando embaixadas culturais’ ::

:: O legado da canción protesta ::

:: O futuro da música de raíz: Xosé Luís Foxo, Mercedes Peón e Rodrigo Romaní ::

:: A Revista - Coñecemos a Che, o penúltimo artesán do birimbao ::

 

 




 

Voltar á páxina principal