>> Iniciar Sesión  




+     

 


 

Festicultores Troupe: "Somos da festa popular a saco, é o mellor que hai" | Galicia Hoxe
Fonte / Máis información

(ultima actualización: 21 / 1 / 09 )





“Queremos sementar cultura, sacala das salas e metela na rúa”.
Esta é a filosofía dos reis da xolda en Galicia, que se desdobran en
‘troupe’ balcánica ó estilo Kosturica e en produtora ‘seria’ de concertos
e grupos. Co obxectivo de “traballar e traballar” afrontan o 2009 sen
medo á crise buscando alianzas alén da raia e coa vista posta no
bendito Xacobeo


MARTA RODRÍGUEZ


Na 'troupe' dos Festicultores non reina a paridade, pero lanzan un
aviso: "se houbese mozas, mellor"


Cultivadores de festas. A esencia galega recollida nunha soa palabra:
Festicultores. Un grupo de amigos namorados do rachí puro e duro, da
esencia da verbena e do pasacalles e das noites regadas pola
medicina k do licor café deciden embarcarse nunha aventura para
revitalizar o que máis lles gusta e fundan este clan, desdobrado en
grupo e produtora e impulsor dun dos eventos musicais máis
importantes do país, o Reperkusion de Allariz. Para comprender mellor
esta voráxine, falamos con Xurxo Seara, un dos seus fundadores, que
confesa que "agora si poden vivir da xolda".


¿Como xorde a idea de transformarvos en Festicultores?

Queriamos montar algo, xa traballabamos e sempre nos gustou a
festa e organizar cousas. Miguel e mais eu estabamos en Madrid e
vimos un oco para facer algo e regresamos. Agora temos en marcha
moitas cousas, desde o festival Reperkusion de Allariz ata proxectos
específicos, e ademais levamos grupos galegos como Banda
Potemkin, Pulpiño Viascón, Sacha na Horta, Magnific Band, Miñor
Swing e Festicultores Troupe.



Eses sodes vós, ¿non?

Si, é o noso grupo paralelo, o produto estrela, un pasacalles
balcánico, espectacular, con teatro, sketchs e música de
moita festa.



¿A paridade non vai cos Festicultores? Porque sodes todos homes...

Si, somos todos homes e traballa con nós unha rapaza. Foi casual,
non buscado, porque os que montamos isto somos amigos de toda a
vida e coñecémonos desde pequenos. Podería haber mozas que non
habería ningún problema, mellor incluso (risos).



O voso lema é "cultivadores de festas". ¿Vénlle que nin pintado a Galicia?

Si, démoslle bastantes voltas ó nome e ao eslogan e define o que
facemos, sementar festa e cultura aló por onde imos, non só a troula,
senón achegar algo máis segundo o caso, o evento e claro, o que che
pidan.



Facedes de todo, produtores, montades concertos... ¿en que ámbito
vos sentides máis cómodos e tendes máis traballo?

A nosa especialidade está na rúa con Festicultores, cos espectáculos,
que é o que máis nos gusta, sacar das salas a cultura e metela na
rúa, aínda que tamén facemos outro tipo de cousas. Ó longo destes
seis anos fixemos outro tipo de acordos e colaboracións coa xente
que leva a Manu Chao, e con eles temos unha empresa a medias que
se centra máis en artistas internacionais e que ten un equipo de son
moi potente, do mellor de Galicia e incluso de Europa. É no que
andamos agora, nestes momentos de crise buscamos colaboracións
con empresas de fóra e de aquí para que todo saia máis barato e
poder tirar para adiante.



¿Pódese vivir disto en Galicia?

Non sei, nós vivimos os catro disto (risos). O que si que hai que
traballar moito, e collemos unha época na que todo está máis en alza
no senso en que as festas e os eventos están cambiando un pouco,
moitas comisións collen xente nova e deciden levar grupos galegos
non só de folk, senón tamén de rock e tratan de mesturar, sen
esquecer as orquestras. Apóstase polo moderno, por ensinar o que
temos aquí, que hai moitísimo produto interesante pero descoñecido.




Falas de algo máis moderno para fuxir da imaxe de Galicia como un
país de pandeireta, pero o que máis triunfa de todos modos son as
festas populares porque os festivais indies non teñen moita resposta
cando se fan, ¿non?

Nós somos da festa popular a saco, é o mellor que hai. Agora teñen
entrada outros produtos, e apóstase polo modelo de festival con
pasacalles e varios concertos. Aí ábrese un oco para este sector e,
respecto do que me preguntabas se se pode vivir disto, como
empresa temos moitos grupos, facemos festivais, movemos equipos
de sons, pero o que é máis complicado é saír adiante como músico.
Supoño que pasa aquí e en todos lados, é unha industria que non
contribúe tanto ó PIB como outras como o cinema, que están máis en
alza.



Agora que xa vivimos en clave electoral, ¿cres que o cambio de
goberno dinamizou a vida cultural nestes catro anos?

É complicado falalo desde o punto de vista empresarial porque nós co
anterior goberno só estivemos ano e medio e eran os nosos comezos.
Como espectadores, creo que a evolución foi a mellor e está claro que
hai que seguir adiante. A verdade é que penso que onde máis se nota
é na xuntanza entre as empresas galegas, coa creación da Axencia
galega de empresas musicais, que fomenta a nosa presenza en
certames internacionais como o Popkorn.



O ano que vén estamos en Xacobeo. ¿Que perspectivas tendes?

Supoño que traballar como todo o mundo o máis posible, estamos
sacando proxectos en marcha no noso estilo, buscando a innovación e
dándolle un punto de distinción centrándonos na rúa, en espectáculos
para todos os públicos. Sería o noso primeiro Xacobeo e, como
empresa, estamos un pouco á expectativa, pero é unha boa época.




¿Non nos podedes adiantar algo?

Está todo no aire, pero queremos que o Reperkusion, que é noso e
que está en alza, sexa unha parte importante do Xacobeo.
















COMENTARIOS:

 

Opina sobre esta nova








Ver máis novas.

 

 

 

 

 

 

 


 

 


 



máis..


:: R estrea un documental sobre a música galega nos anos setenta ::

:: Novos camiños para o vello folk galego - La Voz de Galicia ::

 

:: A revolución tamén se fai bailando | Sara Alonso - EL PAíS ::

:: Xiras con lucro e nostalxia | Galicia | EL PAíS ::

:: O canto agochado entre pipotes ::

:: O focense que ensina canto tradicional en Oxford ::

:: Memoria de xénero - Leilí­a presentará o 3 de febreiro no Rosalí­a o seu novo disco ::

:: Entrevista a Oscar Fernández:(Os Cempés) en Galiciaé: Novo disco para o Nadal ::

:: Grande Exito da Orquestra Folk de Galicia "SonDeSeu" en Helsinky ::

:: DOA portada máis entrevista na revista Interfolk ::

:: O folk de hoxe, clásicos e modernos en plena forma ::

:: 'O noso é a música de resistencia' - O grupo Milladoiro celebra tres décadas sobre o escenario ::

:: Novo número, correspondente a Outubro, de Sons da Galiza (revista online de música folk) ::

:: Contaxiosa vivacidad · SonDeSeu no Teatro Circo Price de Madrid (Critica de Fernando Neira) ::

:: Entrevista a Berrogüetto en Galiciaé ::

:: 'Ao Vivo' de Luar Na Lubre, Mellor Album de Música Tradicional nos Premios de la Música ::

:: Serán en Toutón ::

:: A Revista (TVG) nas xornadas de música tradicional en Mondoñedo ::

:: Milladoiro, 30 anos de xira ::

:: Iván Area: “A sociedade que non conserve o seu patrimonio inmaterial caerá no olvido” ::

:: DOA "O son da estrela escura" (1979) 30 aniversario ::

:: MUSICA CELTA ARGENTINA de Carlos Prebble ::

:: Las muiñeiras nacidas en Cuba ::

:: Alalá continuará na tempada 2009-2010. ::

:: A `Tradicción´ sen trampas de Nova Galega de Danza ::

:: Reportaxes en AnosaterraTV: Luar Na Lubre, Guadi Galego e Fía Na Roca ::

:: Carlos Núñez: Brasil somos nós ::

:: Carlos Núñez - Alborada do Brasil (Novo disco en Xuño) ::

:: Tanxedoras publica o seu primeiro traballo musical ::

:: Susana Seivane volve cos seus soños, pezas de toda a vida ::

:: Alalá co gaiteiro José María Lagares ::

:: As cantareiras Tanxedoras chegan ó esceario da súa orixe ::

:: A Central Folque renova a música popular galega ::

:: Os que abriron o camiño (Milladoiro, pioneiro na renovación da música tradicional, fai 30 anos) ::

:: Mini e Mero (un texto de Xabier Cordal para Vieiros.com) ::

:: A vía das pandeiretas ::

:: Víctor Bello: `A cultura será un balón de osíxeno nesta época de crise económica´ ::

:: A gaita e o whistle soan a éxito no Bierzo ::

:: Sanín: pulindo a música tradicional ::

:: Manuel Xende: `Un día que ías tocar, gañabas para un ferrado de millo´ ::

:: Alalá viaxa a Brasil… ::

:: PROJECTO [TREPIA] : `Todo o que facemos ten base na música tradicional´ ::

:: O `V Encontro coa Zanfona Contemporánea en Narón´ na TVG ::

:: Galas de Alén, un esforzo pola recuperación do traxe tradicional galego ::

:: U-lo Trío. Música non hai máis que unha ::

:: Entrevista a Abe Rábade: ``Son un pouco jedi´´ ::

:: Obradoiro de regueifa nos institutos galegos ::

:: A memoria das voces ::

:: Som do Galpom: `Cada vez buscaranse máis propostas musicais´ ::

:: Benedicto: `Existe unha lenda negra sobre Voces Ceibes´ ::

:: Mouriño ou como quitar vida dun pau de madeira ::

:: crítica periódico `La Opinión´ concerto 3azoteas IBEROJAZZ 09 por Quinito Mourelle ::

:: Festicultores Troupe: "Somos da festa popular a saco, é o mellor que hai" | Galicia Hoxe ::

:: Por un método de gaita en francés ::

:: Nani García: `O defecto do jazz en Galicia é que mira demasiado alén do Atlántico´ ::

:: A tradición dos cantos de Nadal ::

:: As almas da noite de Kastomä ::

:: Xose Manuel Budiño: «Toco para transmitir emocións» ::

:: As tertulias do Diario: música ::

:: Longa vida ás tradicións en Santalla ::

:: A música da lusofonía, unha marca de éxito no mundo ::

:: Voces Ceibes ::

:: Concierto de “bOnOvO” na Fnac, un proxecto nacido das inquedanzas de 3 músicos ::

:: A última banda bravú ::

:: Entrevista a Vaamonde, Lamas & Romero ::

:: Ocaso e abrente da gaita galega ::

:: Entrevista a Antón Castro, compoñente de Fuxan Os Ventos ::

:: En Projecto Miño `conviven de modo natural el swing y la pandeirada ::

:: La cultura bravú se estudia en Michigan ::

:: Rebelión de ritmo y verso. Rap y regueifa se alían para fomentar el gallego entre los jóvenes ::

:: Abrindo mercados canción a canción ::

:: Musica galega e poesia - Reportaxe no programa Libro Aberto ::

:: ‘Neste país interesa máis aparentar, enviando embaixadas culturais’ ::

:: O legado da canción protesta ::

:: O futuro da música de raíz: Xosé Luís Foxo, Mercedes Peón e Rodrigo Romaní ::

:: A Revista - Coñecemos a Che, o penúltimo artesán do birimbao ::

 

 




 

Voltar á páxina principal