Páxina anterior

 

 

SEÑORA CARMEN:

Na flor dos meus anos

 

 

 


www.sracarmen.com

.....

Ghastas Pista?

Falándoche de música galega dende o Século XX
info@ghastaspista.com

[ Discos ]-[ Historia..]-[ Novas ]-[ Concertos ]-[ Radio ]-[ De copas ]
[ Foro ]-[ Actualizacións ]-[ Videos ]-[ Outras ]

2 comentarios deste disco .....

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

Lembro a emoción da primeira vez que escoitei a voz da señora Carme, nun concerto de Malvela en Ponteedra, en xaneiro de 2004. Foi un momento máxico, revelador, no que puiden sentir unha voz que era ao tempo a dunha muller case octoxenaria e un canto colectivo, a mensaxe dunha longa xinea de muleres galegas que cantaron, choraron, berraron e se rebelaron no decorrer dos séculos. Unha voz coral, profunda, con todo o poder da súa forza milenaria. Unha voz fráxil, delicada, fendida, un fio finísimo de luz, da luz primeira. Aquel día chorei de emoción, sobrecollido pola voz, por todo o que transmitía aquel canto prodixioso que viña de lonxe, de moi lonxe.

A señora Carme, o proxecto Malvela, son unha das mellores noticias da cultura galega dos últimos anos. Voces de mulleres nunha aldea galega, nova vida para as cancións populares, espírito comunitario, entusiasmo e vitalidade na plenitude da vida. Un programa social, cultural, musical, creativo, humano que é xa unha referencia de actuación integral, reitalizante, dignificadora, mesmo terapéutica no que ten de saudábel e reconfortante, para as mulleres do medio rural. A señora Carme e Malvela simbolizan mellor que ningunha outra expresión o poder transformador da cultura e da música, a súa capacidade para xerar benestar, harmonía, felicidade.

Estas letras e músicas que agora ven a luz traen toda a maxia do intemporal, do permanente, do que nunca se acaba, do que nace e renace, a forza da vida en estado puro, o misterio do que se foi e do que está por vir. Na flor dos meus anos é tamén a medida da enerxía vital dun país, das mulleres dun país, a súa máis valiosa forza motriz, a que o mantén vivo, mirando rexamente cara ao futuro. E ainda máis, é a crónica dun século, de todo o que perdemos, do que nos roubaron do que puido ser e do que segue sendo, cultura viva e vizosa contra ventos e marés globais.

Grazas señora Carmen por traernos na túa voz milenaria o arrolo de todas as nais e avoas do mundo, a crónica do sufrimento e da dignidade, o son da rebeldía, a memoria das carballeiras e a esperanza do tempo que vén. Tempo de ramos verdes coma a túa canción, de roseiras bravas, de flores de primavera. Tempo de seitura, de músicas e cantos que renacen, que abrochan, que florecen. Tempo dun país e dunha cutura que camiñan nas asas do ento, como os teus cantos, que eñen de lonxe e levan rumbo á eternidade.

Luis Bará


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Músicos:

 

GUSTAVO DOMÍNGUEZ:
acordeón (2, 3, 5, 6, 7, 11)
zanfona (3, 9)
piano
(2, 3)


PAULO BORGES:
piano acústico (1, 2, 6)

 

LORENZO SUÁREZ:
contrabaixo (1, 2, 3, 5, 6, 9, 11)

 

ISAAC PALACÍN:
percusión (1, 2, 3)

 

ANXO PARDO:
tambor (11)

 

ABILIO SANTOS:
adufe (11)

 

SÉRGIO TANNUS:
guitarra (5)
mandolina (9, 11)
udhú (3)
cavaquiño

 

MAGOIA BODEGA:
asubío (9)
frauta de bico (9)

 

PAULO NOGUEIRA:
pandeiro (9)
ferriñas de pandeira (9)
arpa de boca (9)

 

ALFONSO FRANCO:
violín (5)

CUARTETO DE CORDAS
"CORDAS DO MIÑOR"
(3, 4, 5) :
DAVID VEIGA
violín
VICTOR MANUEL PÉREZ
violonchelo
ISABEL ABRIL
viola
BEGOÑA RIOBÓ
violín

 

FERNANDO ABREU:
clarinete (3)

 

NURIA FREIRÍA:
bodhram (9)

 

RODRIGO ROMANÍ:
arpa (4, 7)

 

XOSÉ M. BUDIÑO:
low wisthle (4)

 

UXÍA:
voz (5)

 

ANA SENLLE:
voz (6)

 

DULCE PONTES:
voz (7)

 

SR Andrés:
voz (8)

 

Pablo Lorenzo:
acordeón (10)

 

 

 

 

 

 

 

DATOS TÉCNICOS

Gravado no Estudio Casa de Tolos en Mañufe (Gondomar) durante os meses de Febreiro a Outubro de 2007

Gravación piano: Auditorio de Galicia.

Gravación Dulce Pontes: Teatro Colón de A Coruña

Técnicos de gravación: Segundo Grandío e Pablo Casal.

Producción Artística: Segundo Grandío e Uxía

Mestura: Segundo Grandío e Uxía.

Preproducción, selección de repertorio, recompilación de temas tradicionais e coordinación xeral: Ana Senlle.

Audio 5.1: Jorge Rodriguez Soto.

Autoría DVD: Pablo Casal.

Gravación, realización e montaxe de video: Miguel de la Peña.

Entrevista e texto do libro: Fran Alonso

Deseño gráfico, maquetación e fotografía: Cristina Brea Lodeiro

Fotografías de Rodrigo Romaní, Isaac Palación e autorretrato: Cristina Brea Lodeiro

Fotografías dos colaboradores: varios autores.

 

 

 

 

 

1. Na flor dos meus anos     
Arranxo: Uxía Senlle - Paulo Borges

Este é o tema co que me sinto máis identificada e por iso é o que da titulo a este traballo. Consta de dúas melodías tradicionais. A primeira procede de Nebra (Porto do Son). O retrouso está recollido por Eduardo Martínez Torner e Bal y Gay no seu "cancioneiro".

Ai alá na flor dos meus anos
ai fun anos sacrificada
Ai sufrín penas, sufrín males
Ai ai o que eu teño pasado

¡Ai Sara!¡Ai Dora!
¡Ai Sara, túa nai chora!
¡Ai Sara!¡Ai Dora!
¡Ai Sara, túa nai chora!

Ai os meus olliños secaron
Ai de tanto por ti chorare
Agora non teño consolo
Ai aliviai o meu pesare

¡Ai Sara!¡Ai Dora!... ...

Ai estreliña do amencere
Irman pequeniña da lúa
Non aumentes as miñas dores
Ai deste mal que non ten cura

¡Ai Sara, Sariña!
¡Ai Sara, ti é-la miña!
¡Ai Sara, Saronhe!
¡Ai Sara, do corazonhe!

Ai San Antoño de Lisboa
Ai feito de pau de sanguiño
Ai dame lume, da me forza
para non perde-lo camiño

¡Ai Sara, Sariña! ...

 

Cantarei, cantarei, cantarei...


 

 

2. Valse de Pazos    
Arranxo: Gustavo Domínguez, Uxía Senlle

Este é un valse da zona de Pazos de Borbén que me transporta aos meus anos mozos

Amores ó lonxe ó lonxe
Que ó cerca calquera os teñe
Canto máis ó lonxe ó lonxe
Máis cariño se lles teñe

Ai ven o aire que leva o tren
A boina branca lle está moi ben
Nin con cadea nin con chapeu
Nin por cen pesos a quero eu.

Campos da miñaGalicia
Onde de nena brinqueie
Teño que deixalos, voume
E non sei se volverei

Aí ven o aire que leva o tren....

Meu amor, meu amoriño
Supoño que tes de sere
Túas palabras e as miñas
Atrás non se han de volvere

Ai ven o aire que leva o tren...

Os meus amores marcharon
De min non se despediron
Quen me dera a min sabere
Onde esta noite durmiron

Ai ven o aire que leva o tren...

¿Non te acordas que decías
Con palabras e xuramento
Que nunca me esquecerías?
Agora chegou o tempo

Ai en o aire que leva o tren...

 

 

3. Ramo Verde     
Arranxo: Uxía - Gustavo Domínguez
Arranxo para corda: Segundo Grandío

Esta coñecida peza tradicional foi recollida no cancioneiro de Eduardo Martínez Torner e Bal y Gay e con este arranxo nos traslada aos ambientes musicais do Magreb.

Teño un mozo moi xeitoso
Que inda osoutras non tendes
É nas forzas como un toxo
E na ialma un ramo verde

Dime ramo verde
Donde vas rondar
Porque se te prenden
Eu t'irei soltar

Como queres que te queira
E que che teña aficionhe
Se outro paxariño voa
Dentro do teu corazonhe

Dime ramo verde...

O amor que ha de ser meu
Ha de te-la man lixeira
Terá de colle-la rosa
Sen abana-la roseira

Dime ramo verde...

 

.

 

4.- Canto de Seitura   
Arranxo: Uxía Senlle - Rodrigo Romaní
Arranxo para corda: Segundo Grandío

Trasládanos este canto de seitura aos tempos nos que non había tanto estrés, aínda que non pouco traballo, pero as penas espantábanse co canto. Recollida tamén por Eduardo Martínez Torner e Bal y Gay.

Anque veño da seitura,
Anque veño da segada
Anque eño da seitura,
Inda non veño cansada.

Hei de ir á túa seitura
Hei de ir á túa segada
Hei de ir a túa seitura
Que a miña vai acabada

Amor meu se ti te vas
Déixame unha prenda túa
Déixame unha navalliña
Para sega-la verdura

Dálle a rente, dalle a rente
Dálle por baixo da manhe
Dálle a rente, dálle a rente
Pero non chegues ó chanhe

Meu caballiño redondo
Quen che me dera no fondo
Meu cabaliño cabalo
Quen che me dera no cabo

Ai que noite está de lúa
Ai que noite de luare
Ai que noite está de lúa
Pra coller e sementare

Vou cantando e vou segando
E a miña vai pasando
I eu en ti sempre pensando
I o meu corazón penando

 

 


5.- Asa de vento     
Música: Carlos Gonçalves
Arranxo: Gustavo Domínguez, Sergio Tannus
Arranxo para corda: Segundo Grandío

Letra de Amália Rodrígues que ben podería ser a biografía de moitas mulleres, roseiras bravas, duras de roer...

Son charneca, son o monte
brisa a correr lixeira
son auga fresca a correr na fonte
son rosada roseira.

Son o cheiro das flores
fé do meu pensamento
filla de amores, irmán de dores
son nai de sufrimento.

Teño no peito
un paxaro encantado
que anda sen xeito
a min amarrado

Son charneca son o monte
son noite enluarada
flor de alecrín, ramo de xazmin
son papoula encarnada.

Son flor de primavera
son soño de verán
planicie aberta, praia deserta
que espera a túa man.

Corazón fruto
que é maduro e verde
meu choro enxuto
dor que se non perde

Son charneca, son o monte
son mañán perfumada
planicie aberta, praia deserta
son illa abandonada

Son charneca, son o monte
verde fruta collida
herba sidreira, mansa oliveira
son lágrima perdida.

Asa de vento,
enemiga da sorte
roseira brava
non hai quen me corte.

.

.

 

6. Rosiña do mes de maio     

Esta "rosiña" composta por Uxía queremos adicarlla a nosa querida compañeira Matilde que sempre estará no noso corazón.

Na alma se me cravoue
a raíz do teu querer
mentres no mundo vivire
outro amor non hei de ter

O cariño que che teño
inda ti non sabes ben
poida haber quen queira tanto
pero máis non hai ninguén

Dame da pera que comes
da mazá só un bocadiño
dame da boca unha fala
do corazón un cariño

Teño sono, teño sono
a cama me vou deitar
quen anda por fora anda
que non lle podo falar

Rosiña do mes de Maio
quen che levou a calor?
-un mociño mariñeiro
con palabriñas de amor

Dame da pera que comes ...

Na alma se me cravoue
a raíz do teu querer
mentras no mundo vivire
outro amor non hei de ter

Dame da pera que comes ...

Dame da pera que comes ...

Habemos bailar
na punta do pé
se ti queres, prenda
habémonos ver
dareiche unha rosa
máis un caravel
adeus que me vou
cariña de mel

 

 

7. É mentira     
Arranxo: Rodrigo Romaní

Este tema tradicional da outra beira aprendémolo do noso "tuga" Abilio, un dos músicos de Malvela. E facendo honra a esa terra coa que tanto nos identificamos, contamos tamén unha colaboración de luxo: a de Dulce Pontes que nos regalou a súa voz portentosa e emocionante.


I o que lindo chapeu preto
naquela cabeça vai

I ó que lindo rapazinho
para xenro do meu pai

I é mentira i é mentira
i é mentira si senhor
que eu nunca pedí um beijo
quen mo deu foi meu amor

Ó amor da cuarta feira
que cariño lle hei de tere
ven no medio da semana
porque non ten que facere

Teño pena por te vere
pena por te ver penare
a peor pena que teño
é non poderche falare

I é mentira i é mentira...

Unha vez caín nun rego
outra vez caín no mare
outra caín nos teus brazos
non me puiden levantare

Tres días hai que non como
tres días hai que non bebo
outros tres hai queridiño
que no corazón te levo

I é mentira i é mentira...



8. Y al amanecer se marcha el tren     


Esta é unha das colaboracións máis especiais, porque Andrés é o meu compañeiro de fatigas dende que nos coñecemos. Por certo, coñecinno na feira, aínda que non o tiven que mercar.

Y AL AMANECER SE MARCHA EL TREN
SE VA MI AMOR, YO ME VOY CON EL

NO LA LLEVES MAQUINISTA
NO LA LLEVES POR FAVOR
NO LA LLEVES MAQUINISTA
Y A LA PRENDA DE MI AMOR

Y AL AMANACER...

 

 

9. Camiño da festa     
Arranxo: Gustavo Domínguez

É esta unha voda entre dúas pezas da nosa tradición e recollidas por Eduardo Martínez Torner e Bal y Gay. Paulo e Magoia, colaboraron de dúas manieras neste traballo: unha como músicos e outra como amigos aportando varias melodías que eles mesmos escubriron en varios "cancioneiros" e esta é unha das que escollemos

Os que veñen de Castela
e os que d'Habana van vindo
vanse guapos coma soles
e veñen como chamizos

Baile meu Manueliño
meu Manueliño baila
baila meu Manueliño
con Adelaida baila

Polo sol che mando as ordes
pola lúa as novedades
polas estrelas do ceo
pido que por min agardes

Baile meu Manueliño...

Imos camiño da festa
que hoxe é día e troulare
e se o gaiteiriño quere
fartaremos de bailare

Baile meu Manueliño...

 

 

 

10. Amor na cume     

Lembra esta peza instrumental aos bailes de Engracia ou de tantos outros sitios naqueles tempos. Pablo Lorenzo, un dos compoñentes de "Los Lorenzos", grupo que amenizaba aqueles bailes aprendeuno do seu pai, e seu pai de nin se sabe quen. O caso e que foi pasando de man en man e aquí temos a Pablo Lorenzo interpretando esta bonita peza para que non se perda, e aínda que xa non está activo, ben podería estalo


 

11. Maio Longo     
Arranxo: Sérgio Tannus - Gustavo Domínguez

Non podíamos esquencer neste disco os versos de Rosalía de Castro, a nosa poeta por excelencia. Neste caso a autora da música é Uxía, a quen quero darlle as grazas porque ela musicou estes versos para min. Falan de alegría que tanto ven como foxe. Agardo que este disco contribúa a que non nos abandoe a nosa señora da felicidade.

Maio longo maio longo
todo cuberto de rosas
para algúns telas de morte
para outros telas de bod

Maio longo maio longo
fuches curto para min
veu contigo a miña dicha
volveu contigo e fuxir



Señora Carmen

Na Flor dos Meus Anos



Ultimas novas en Ghastas Pista relacionadas con Señora Carmen

* Falece a Señora Carmen, solista de Malvela
* Actuación de Malvela no Teatro Municipal de Tui

Busca máis información sobre este grupo en Ghastas Pista





Textos, videos, imaxes.. i enlaces relacionados e/ou que apuntan a esta páxina:




< =Cantamos para poder voar
( Saraibas )
Sete Saias
( Sete Saias )
= >


Voltar á páxina principal