1. Crunia Maris 
Música: Bieito Romero
|
|
|
2.-
Chove en Santiago
(Madrigal á cibdá de
Santiago)
Letra: Federico García Lorca
Música: Alberto Gambino
Chove en Santiago
meu doce amor
camelia branca do ar
brila entebrecida ao sol.
Chove en Santiago
na noite escura.
Herbas de prata e sono
cobren a valeira lúa
Olla a choiva pola rúa
laio de pedra e cristal.
Olla no vento esvaido
soma e cinza do teu mar.
Soma e cinza do teu mar
Santiago, lonxe do sol;
agoa da mañan anterga
trema no meu corazón.
|
3.-
Raqueiros
Música: Bieito Romero
4.-
Devanceiros
Letra e música: Bieito Romero
Terra dos meus avos
onde naceron meus pais
terra dos meus avos
Galicia do verde chan.
Terra dos meus avos onde
naceron meus pais terra
dos meus avos non quero
de aquí marchar.
|
5.-
Nau
Letra e música: Bieito Romero
Nau de vento, nau dos homes
que vogan na inmensidade
somos xente de Galicia
onde a terra bica o mar-e.
Ai la la, ai la la…
Nau de soños, nau de espranzas
nau de infinda veleidade
o esquece as suas raices
perde a súa identidade.
Ai la la, ai la la…
|
 |
|
6.-
Romeiro ao lonxe
(Scarborough fair)
Letra: Xulio Cuba
Música: Tradicional
Arranxos: Simon & Garfunkel / Luar Na Lubre
|
Romeiro hei de ir
lonxe ao San Andres
con herbiñas de namorar,
dareille a quen alén mar está
o aloumiño do meu amor.
Hei de vestir a camisa
de liño
que ela teceo para min
con herbiñas de namorar;
anda o lagarto azul e souril
a acaroar mapoulas bermellas,
nacidas de fusís,
co aloumiño do meu amor,
alleo á guerra e ao seu tambor.
Morto ou vivo hei volver á terra
que ela andou canda min
con herbiñas de namorar;
chouta o mascato polo cantil
a vela-lo adro familiar,
ala lonxe, na fin,
co aloumiño do meu amor.
|
Cabo do mundo, ó
pé dun aguillón
doeme a guerra ruín
entre herbiñas de namorar;
corvo mariño voa xentil
o amilladoiro a levantar
e pan santo a colorir
co aloumiño do meu amor.
Romeiro hei de ir
lonxe ao San Andres
con herbiñas de namorar,
dareille a quen alén mar está
o aloumiño do meu amor.
|
7.-
Canteixeire
Música: Tradicional
|
 |
8.-
Cantiga de berce
Letra: Xosé Luis Rivas Música: Félix
Otero
Durme meu neno, durme
sen mais pranto,
que o tempo de chorar-e
vai pasando.
Que a terra na que vives,
non quer bágoas,
percisa homes inteiros
pra libertala.
Durme meu neno, durme
colle forzas,
que a vida que che agarda
pide loita.
Recollera-lo froito
sementado,
no inverno escuro e frio,
no que estamos.
Recitado:
Semente feita en sangue
por un pobo
que xurde dende a historia, dende o sono
un sono cheo de aldraxe e miserento,
un sono de inxusticias e silencio.
Mira a lingua que falo, despreciada
por ser lingua de probes, lingua escrava,
son o orgullo que temos, lingua e probes.
So neles hai verdades e mais honores.
Durme meu neno, durme, niste colo,
que esta terra de escravos non ten odio.
Ten séculos de espranza, agardada,
que pon hoxe nos fillos que amamanta.
|
|
9.-
O trebón
Música: Xan Cerqueiro
10.-Sereas
Música: Xavier Cedrón
|
11.-
Heicho de dar
Letra e Música: Tradicional/Bieito Romero
Heicho de dar queridiña
ai rosiña, mais ai
heicho de dar que o teño
papas de millo miudo
ai rosiña mais ai
feitas no pote pequeño.
Paxariño millaenco
ai rosiña, mais ai
que estas na punta do toxo
ti serás o alcaghuete
ai rosiña, mais ai
das nenas do pelo roxo.
Coas soedades non podo
agholleta-lo xustillo
que me quedan os amores
pola feira de Verdillo
pola feira de Verdillo
pola feira de Rianxo
coas soedades non podo
agholleta-lo refaixo.
|
 |
É unha amistade que ven de lonxe, dunha xira conxunta que fixemos por toda España co seu grupo, Skydance», recuerda Bieito Romero, de Luar na Lubre, sobre su relación con Eric Rigler, llamado el gaitero de Hollywood por las bandas sonoras que ha grabado para superproducciones cinematográficas como Titanic o Braveheart : «Desde la de Mel Gibson todos parecían querer meter gaitas en sus películas», afirma. Viene a Galicia para actuar en Ortigueira, pero aprovecha para acercarse hasta A Coruña y cumplir con la visita a unos viejos amigos: «Adoro tocar con Bieito. Hay una conexión natural entre la gaita gallega y la irlandesa. Son ritmos que me resultaron familiares desde la primera vez que vine a Galicia».
Curtido en miles de escenarios, el cotizado músico se lleva una mano a la cabeza al hablar de Ortigueira, asustado: «Nunca he estado en este festival, pero ya me han advertido que es una locura cinco veces mayor que el de la Carballeira de Zas. Iré preparado para lo que pueda encontrarme allí». 
